زبان یک رودخانه است که مرتب بسترش روعوض میکنه

زبان پاک احمد کسروی و فردید

اینها که پیاده می کنند چه چیز را پیاده می کنند؟
- پیاده ؟
فلان امر را به مورد اجراء درآورد
به این مفهوم مصداق بخشید

ساعت را سوار کردیم !

آدم روی اسب سوار و پیاده می شد"

این که این تعبیر "پیاده کردن نوار" یا "پیاده کردن از نوار" از چه زمانی و توسط چه کسی باب شده است بر نگارنده معلوم نیست اما مرحوم فردید حالی که استفاده از تعبیر "پیاده کردن" را در مورد "روی کاغذ آوردن سخنان کسی از نوار صوتی" و یا "اجرای یک کاری"، درست نمی دانست ولی می بینیم که مجبور می شود همین لفظ را به همین معنی در مورد روی کاغذ آوردن سخنانش در مواردی بکار ببرد! بطوریکه بنظر می رسد این لفظ خود را به گوینده علی رغم اعتقاد و آگاهی وی به اشتباه بودنش در مواردی تحمیل می کند. ذیلا میتوانید مواردی از سخنان استاد را ملاحظه نمائید:

"بنابراین این عناوینی را که عرض کردم خودش فعلا چون اجمال هستش و من تفصیل دادم...و این دیگر...خدا بایستی...من دیگر نمی دانم پیاده بشود...هر چند کلمه "پیاده" را استفاده نمی کنم،"بیاید روی کاغذ"، نمی دانم..
سلام
من با این ایده درست نوستن و درست خواندن و زبان پاک و شسته رفته خیلی موافق نیستم!
اگر بپذیریم که زبان وسبیله ای برای ارتباط و تبادل آراء و اندیشه و رفع نیازهای روزانه است منطقی است که وقتی این اهداف بخوبی برآورده شوند به مقصود رسیده ایم حالا دیگر بگوئیم پیاده کردن با احرا کردن
یا بگوییم دیدگاه یا نقطه نظر ! چه فرقی میکنه ؟ چه مشکلی ایجاد می کنه سالها به ما تاکید کردند نگویید عطر به فتح عین بگویید عطر به کسر عین ! کسی گوش کرد؟!! ​
همبن پیاده کردن
پیاده کردن را تاکپد می کنند بگوئید
​اجراکردن، عملی کردن، فعلیّت بخشیدن، مُحقَّق کردن
مثلا بجای ابنکا بگوئیم
این اصول را باید پیاده کرد. بهتر است بگوئبن
ین اصول را باید اجرا کرد
و نگوئیم
برنامه‌ای تنظیم کرده که می‌خواهد پیاده کند.
بجایش بگوییم
برنامه‌ای تنظیم کرده که می‌خواهد عملی یا اجرا کند
خب اگه همون جمله اولی مقصود رو منتقل می کنه و ازهمه مهمتربین مردم جا افتادع و مرسوم شده و
​چه اصراریست که آت را عوض کنیم ؟!!
نهایتش اینه که نوعی غلط مصطلح است!
بنظرم زبان شبیه یک رودخانه است که مرتب بسترش را در طول زمان عوض میکنه و ما کاری نمی تونیم بکنیم
اگه بخواهییم با حصارهای بتنی آن را در یک مجرای از پیش تععین شده هدایت کنیم کار مشکلی است که حتی اگر هم عملی باشد جلوی رشد و بالندگی زبان را می گیرد
این نکته بسیار مهمی است که بزرگانی امثال احمد کسروی و همین اقای فردید از آن غافل مانده اند! گونه ای به زبان نگاه کرده اند گویی قوانین فیزیک و شیمی است که نمی شود تغییر کند در حالیکه زبان و خط در وهله یک قرارداد اجتماعیست که انسانها از دیرباز و بطور خودجوش بین خود وضع کرده اند تا بتوانند تبادل فکر کنند و قواعدی که برای زبان وجود دارد را کسی وضع نکرده از روی الگوی زبان استخراج شده و این است که می بینید قواعد دستور زبان خیلی هم قوانین قاعده مندی نیستند افعال با قاعده دادیم و از ان طرف کلی افعال بی قاعده!) زبان انگلیسی رو میگم)
وقتی خیلی دغدغه درست حرف زدن و درست نوشتن را داشته باشیم از مقصود اصلی که ارتباط است باز می مانیم

حتی از واژه هایی چون درآمد و پیش درآمد!! استقبال چندانی نشده ..نهایتا در بین آهنگسازان سنتی ایرانی متداول شده
که تازه مردم عادی کوچه و بازار هم معنی و مفهومش رو درک نمی کنند!

ترجمه کلمه به کلمه و غیر روان

نمونه ای از ترجمه کلمه به کلمه و بدون ویرایش

حقیقتا برای ترجمه این متن ها خیلی زحمت کشیدید و کار مشکلی هم هست انجامش ولی با وجود این نیاز به ویرایش داره چون روان نیست و راحت مطلب رو منتقل نمی کنه

Stimulated by the

stablishment of the League of Nations following World War I, international administration has continued up to the present as a distinct but minor subfield for study, with interest ebbing and flowing in relation to the number and variety of international agencies and the magnitude of the problems faced by them.

متاثر از تأسیس جامعه ملل پس از جنگ جهانی اول، مدیریت بین‌الملل تاکنون به‌عنوان یک حوزه فرعی متمایز اما جزئی برای مطالعه، با کاهش علاقه در ارتباط با تعداد و تنوع آژانس‌های بین‌المللی و وسعت مشکلات پیش روی آنها ادامه یافته است.

The study of public administration has tended historically in most parts of the World to concentrate on the administrative systems of individual nation-states.

مطالعه مدیریت دولتی از نظر تاریخی در بیشتر نقاط جهان متمرکز بر سیستم های اداری تک تک دولت-ملت ها بوده است.

This is particularly characteristic of the discipline of public administration as it has evolved and gained recognition during the past century in the United States.

این به ویژه مشخصه رشته مدیریت دولتی است که در طول قرن گذشته در ایالات متحده تکامل یافته و به رسمیت شناخته شده است.

Such parochialism has frequently been deplored, and there have been occasional efforts from early days to broaden the horizon of attention, but only during the last few decades have these efforts produced substantial results.

چنین بومی‌گرایی مکررا مورد تأسف قرار گرفته است، و از روزهای اولیه گاه گاه تلاش‌هایی برای گسترش افق نگاه صورت گرفته است، اما تنها در چند دهه اخیر این تلاش‌ها نتایج قابل‌توجهی به بار آورده است.

Two foci of interest beyond the American system of administration have emerged.

دو کانون توجه فراتر از سیستم آمریکایی مدیریت پدیدار شده اند.

One is concerned with comparisons among patterns of public administration in different nation-states, usually including the United States but embracing a variety of other instances historical and contemporary.

یکی مربوط به مقایسه بین الگوهای مدیریت دولتی در دولت-ملت های مختلف، معمولاً شامل ایالات متحده است اما موارد مختلف تاریخی و معاصر را در بر می گیرد.

Although its origins can be traced to earlier periods, comparative public administration in this sense is mainly the product of a movement that began in the years just after World War II, peaked during the late 1960s and early 1970s, and continues at a lower but still impressive level.

اگرچه منشأ آن را می‌توان در دوره‌های قبلی جستجو کرد، مدیریت دولتی تطبیقی به این معنا عمدتاً محصول جنبشی است که تنها در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم آغاز شد، در اواخر دهه 1960 و اوایل دهه 1970 به اوج خود رسید و در سطح پایین‌تر اما همچنان چشمگیر ادامه دارد.

The second focus is international public administration, concerned with the administrative operations of agencies created by sovereign nation-states as instrumentalities of international or regional cooperation.

تمرکز دوم، مدیریت عمومی بین‌المللی است که به عملیات اجرایی واحد‌هایی مربوط می‌شود که توسط دولت‌های ملی مستقل به‌عنوان ابزار همکاری بین‌المللی یا منطقه‌ای ایجاد می‌شوند.